Op YouTube verschijnen regelmatig video’s over de harde trainingsstijl in de Chinese turnhallen, maar gaat het er ook werkelijk zo aan toe? In 2014 bracht ik, samen met een aantal andere Nederlandse journalisten, een bezoekje aan een turntraining in China.

Het was bizar om mee te maken en daar kan ik nog steeds niet over uit. Daarom plaats ik mijn verhaal van destijds nu op mijn blog.

Tijdens de wereldkampioenschappen van 2014 gingen we op bezoek bij de Nanning Sports School. De afspraak voor het bezoek stond vast: om 09.30 uur waren we – met zijn vijven- van harte welkom in de turnhal.

Vóór die tijd zou er immers niets gebeuren, afgezien van de warming-up. Een taxiritje van ongeveer vijf minuten bracht ons vanaf het mediahotel naar het complex waar naast een turnhal onder andere ook een atletiekbaan is gehuisvest.

Turntraining in China

Een oud, slordig gebouw, de ramen al lange tijd niet meer gelapt. Door het vieze raam zien we kleine, jonge turners in de weer met spagaten, de split en andere vormen van lenigheid. We besluiten nog even te blijven kijken: we waren immers nog te vroeg.

Lange tijd zijn de turners bezig met een lenigheidsprogramma. Af en toe helpt de coach de jongens. Hij duwt ze verder en gaat soms zelfs bovenop zijn turners zitten om de spieren goed te kunnen rekken. Eén van de jongens heeft er duidelijk geen zin in en ploft neer op een mat. Voor hij het weet moet hij daarvoor boeten. Zijn trainer slaat hem. Een paar keer zelfs.

Een paar minuten later lopen we de turnhal binnen. Het ziet er oud en smoezelig uit. De vloer en de springplanken zijn keihard, de bloedplekken zijn zichtbaar op de pegasus. Een valkuil met schuimblokken is er wel, maar wanneer we een blok uit de kuil pakken blijkt deze keihard.

Toekijken

We worden vriendelijk begroet door de coach, die niet weet dat we hem eerder al een paar minuten lang hebben begluurd. Hij zet een paar stoeltjes klaar, terwijl de jongens zich uitleven met een tikspelletje.

Een groepje van vijftien jongens houdt zich bezig met het tikspel, terwijl vijf meisjes de turnhal binnenwandelen. Zij gaan vervolgens direct aan de slag met hun lenigheidsprogramma. Een half uur lang doen ze allerlei vormen van lenigheid. Eén van de meisjes wordt geholpen door haar coach. Een traan rolt over haar wang wanneer ze wordt opgerekt.

De coach van de jongens, die zijn pupillen een paar minuten geleden nog keihard aanpakte, lijkt de vriendelijkheid zelve. Maar al gauw is het speelkwartier van de jongens voorbij.

Het is tijd voor een krachttraining. Buikspieren, beenspieren, armspieren: alles komt aan bod. En nee, het is niet zoals we in Europa gewend zijn. Rusten tussen de krachtoefeningen is er absoluut niet bij. Vijftig tot honderd knipmessen of sit-ups achter elkaar? Geen enkel probleem voor de jongens in het Chinese turncentrum in Nanning.

Verzuurd? Boeiend!

Volledig uitgeput van de krachttraining beginnen ze aan een sprintwedstrijdje op de houten tumblingbaan. Al gauw komen er salto’s voorbij. Na de eerste salto gaat één van de jongetjes op de grond zitten. Volledig verzuurd. Hij trilt helemaal. Maar de coach heeft het niet in de gaten. Hij drilt de andere jongens met nieuwe opdrachten.

De focus lijkt in China vooral op de kracht- en lenigheid van de turn(st)ers te liggen. Nauwelijks werkten de jonge talenten aan de toestellen. Als er al aan de toestellen gewerkt werd ging het vooral om de basis. Volledige oefeningen waren nog niet aanwezig.

De Nanning Sport School is de eerste opmaat voor nog jonge sporters (ongeveer zeven tot en met elf jaar) op weg naar eventuele WK-deelname. Het is immers een provinciaal trainingscentrum, waar de talentvolle turn(st)ers dag in dag uit trainen en naar school gaan. Alleen in het weekend gaan ze naar huis.

En wie na zijn elfde nog steeds goed genoeg blijkt, kan terecht bij een andere provinciale selectie. Vanaf je veertiende kunnen de grootste talenten vervolgens meedoen met de nationale selectie.

Lees ook:

Opmerkelijke gebeurtenissen #1: De vloek van Montpellier

Hoogtepunten als sportjournalist: #2 Beijing 2008

turntraining in China